دربزد دق دق زنش بیدار شد از غضب مثل سگان هار شد

پشت در آمد به غرغر گفت كیست شوی گفتا باز كن مشدی زكیست

گفت تا این وقت شب بودی كجا هر كجا بودی برو ای بیحیا

مثل تو هرگز نخواهم شوهری هرزه گرد و خودسر و خیره سری

هستم از دست تو در رنج و ملال می كنم شب تا سحر سیصد خیال

تو روی هرشب به بزم و عیش و نوش دل مرا چون سیر و سركه پر ز جوش

گاه گویم رفته در زیر اتول یا كه دعوا كرده با مشدی ابول

گاه گویم كرده دعوا با پلیس در كمیسر گشته مهمان بر رئیس

شوی گفتا در برویم باز كن بعد با من در دل آغاز كن

من دو ساعت زیر باران گشته تر تا بكی غر غر كنی از پشت در

در چو وا شد شو زبیم انتقام سرفرود آورد و گفتا السلام

زن بگفتا السلام و زهرمار آمدی این وقت شب منزل چه كار

می ندانستی شب یلدا بود اولین شب از شب سرما بود

امشب است آن شب كه مرد خانه دار روی كرسی را كند پر از انار

امشب است آن شب كه در هر انجمن هندوانه می خورند از مرد وزن

شربت و آجیر و آچار تو كو پسته ترش و نمكدار تو كو

هندوانه كو چه شد نارنگیت حال حق دارم زنم اردنگیت

هر كه امشب را كند چون مقبلش لك زند در فصل تابستان دلش

شوی گفت اینگونه دل را پرمكن اینقدر نق نق مزن غرغر مكن

شام یلدا حكم پیغمبر(ص) نبود از نماز و روزه واجبتر نبود

گر نماز و روزه هم گردد قضا می توان آری قضایش را بجا

گر نشد امشب شب دیگر بگیر هر شب این هنگامه را از سربگیر